Een afscheid van de begeleide kookworkshops

Leenderstrijp 29-8-2026

Lieve gasten,

Dit is een bericht dat ik liever niet had geschreven.

Mijn gewrichten spelen al jaren op, vooral in mijn handen. Daarom ben ik de workshops van de avond naar overdag verplaatst — dat scheelde. Maar de boodschappen, het voorbereiden, de hele middag intensief meelopen en daarna opruimen en poetsen: de dag erna betaalde ik er steeds vaker voor, met pijn en vermoeidheid.

Begin augustus ben ik in Frankrijk ongelukkig gevallen met de fiets. Afgelopen woensdag bleek uit de MRI dat een schouderpees volledig is afgescheurd. Over enkele weken volgt een hersteloperatie, daarna zes weken niet bewegen en de maanden erna langzaam weer opbouwen.

Dat is voor mij de druppel geweest. Alle geboekte workshops moet ik afzeggen. En ik heb besloten dat er ook geen nieuwe meer komen — definitief.

Wat ik het allerliefste deed, was mensen kennis laten maken met de Marokkaanse cultuur en met wat er op onze tafel gebeurt. Aan die middagen houd ik prachtige herinneringen over: de muntthee, de verbazing dat zoet en hartig samen kunnen gaan, volle tafels met mensen die aan het eind meer van elkaar wisten dan aan het begin. Dat daar niets meer bij komt, vind ik oprecht jammer. En ik weet dat ik mensen teleurstel. Dat spijt me.

Maar het huis blijft. En de keuken blijft.

Wat er wél is

Bij Leila is een gastenverblijf met een keuken die je nergens anders vindt. En je mag erin koken. Zelf, met mijn recepten en genieten, aan mijn tafel — waar twaalf mensen aan kunnen.

Een verblijf van drie nachten leent zich daar prachtig voor. De eerste dag aankomen, de omgeving verkennen en de wellness gebruiken. De tweede dag boodschappen doen en voorbereiden. De derde dag de tafel dekken, alles klaarzetten en ’s avonds koken en eten — met je eigen gezelschap, of nodig gerust anderen uit. De ochtend daarna ontbijten en uitchecken.

Ik help graag op weg: met recepten, met waar je de goede ingrediënten haalt, en met de kleine dingen die het verschil maken. Gastvrouw zijn zit nu eenmaal in mijn bloed. Alleen sta ik voortaan naast het fornuis in plaats van erachter.

Hartelijke groet,
Leila